Gry Wii
Wszystkie dzieci lubią być rozpieszczane przez rodziców. Ale lubi też mieć świadomość, że dostaje to, na co maja chęć. Inaczej wszyscy mają ciężko. W rzeczywistości jednak nie można dziecku pozwalać na to, żeby próbowało ustawiać rodziców czy otoczenie, bo wtedy nabiera przekonania, że zostało wodzirejem całej sytuacji i każdy ma go słuchać. Maluchowi należy więc tłumaczyć i wyjaśniać każdy szczegół w sytuacji, podczas której widać, iż usiłuje robić coś po swojemu. Przykładem może być sytuacja, kiedy mały chłopczyk zobaczy u starszego rodzeństwa nowe gry Wii (choć za bardzo nie ma pojęcia, do czego służą), uparł się, że ma się ochotę w tym momencie pobawić dokładnie tym przyrządem, które ma jego rodzeństwo. Mimo chęci uzmysłowienia Stasiowi, do czego służą gry Wii i że jest jeszcze za mały, aby bawić się w tę grę, chłopiec twierdził, że chce i już. Zaczęło kopać wszystko, krzyczeć i nie miało ochoty nikogo słuchać. Chwyciło grę i zaczęło szarpać. W tej więc chwili wkroczyła do akcji mama chłopców. Odebrała chłopcom obie gry Wii, umieściła je wysoko na szafie i wyprowadziła z pokoju najmłodsze dziecko. Chłopiec próbował się opierać, ale mama szybko zareagowała. Usadziła go w pomieszczeniu obok i zainteresowała nową malowanką. Starszy zaś chłopiec za parę sekund dostał na nowo swoją grę.